Familie Vermeulen Bosch Broks Habraken

De posthoorn was oorspronklijk een Rooms Katholieke schuilkerk, gevestigd in het achterhuis van Prinsengracht 7 te Amsterdam.

Na de Alteratie in 1578 was het niet-gereformeerden verboden om publiekelijk godsdienstoefeningen te houden. Als Rooms Katholiek was men om die reden genoodzaakt kerkdiensten te houden in woonhuizen en schuilkerken.

De Rooms Katholieke kerk "De Posthoorn" is voortgekomen uit het werk van de augustijner pater Johannes van den Brande, die sinds 1623 kerkdiensten leidde in Amsterdam.
Eerst werd gebruik gemaakt van een kerkruimte in "'t Friesche Wapen", op de hoek van de Korte Prinsengracht en de Haarlemmerstraat.

Rond 1687 verhuisde de kerk naar de statie De Posthoorn op Prinsengracht. Dat was de voormalige behuizing van de postkoets naar Haarlem. Hiervan is nog steeds een Posthoorn in de gevel te zien boven de oorspronkelijke toegang tot het schuilkerkje, het poortje van de Posthoorngang aan de Brouwersgracht tussen de nummers 83 en 89.

De Nieuwe Posthoornkerk
Pastoor Arnoldus Steinbach zag hoe de nabijgelegen schuilkerk de Zaaier door een imposant kerkgebouw werd vervangen. Hij deed er alles aan om ook een nieuwe Posthoorn te bouwen.
Op 10 september 1863 kon de kerk, de eerste schepping van architect Cuypers in Amsterdam, door de bisschop van Haarlem, mgr. G.P. Wilmer, worden geconsacreerd. Zij bleef onder haar roepnaam de Posthoorn bekend, maar haar titel was: 'Onze Lieve Vrouw van Onbevlekte Ontvangenis'

Na de Tweede Wereldoorlog ging de ontvolking van de binnenstad een steeds grotere rol spelen.
Het kerkbezoek loopt terug en het in stand houden verschillende parochies in de binnenstad is een onzekere zaak. Het onderhoud van het kerkgebouw werd intussen verwaarloosd.
Op 20 april 1971 werd de parochie De Posthoorn door de bisschop van Haarlem officieel opgeheven en de zogenoemde 'City kerk' neemt de zaak over. Wat doen met al die verwaarloosde en bouwvallige kerkgebouwen?

De bouwheren van de Posthoornkerk, de pastoors IJzermans en Jansen, zouden het onmogelijk hebben kunnen geloven dat de hoogeerwaarde deken van Amsterdam later, in 1976, zou adviseren de Posthoornkerk te verbouwen tot een mohammedaans bedehuis, een moskee, en dat enkele jaren later toestemming gegeven wordt tot sloop van de tot monument geworden kerk.
Het door de ontkerkelijking in onbruik geraakte bedehuis dreigde gesloopt te worden, maar in 1986 werd dit dankzij een plan van Stichting de Posthoornkerk voorkomen. De kleurrijke kerk werd in 1988-1989 gerestaureerd en wordt verhuurd als kantoorruimte én als plek voor lezingen, recepties en diners. De kerk is ook zeer geschikt voor theater of culturele presentaties en voor het geven van concerten.
Een protestbijeenkomst of een hoorzitting over de afbraak van de Haarlemmer Houttuinen vond vanzelfsprekend daar plaats.